Jako forma rekreacji turystyka aktywna sprawdza się w dwójnasób: po pierwsze jest połączona z aktywnym wysiłkiem fizycznym, po drugie stymuluje również nasze umysły. To pierwsze odbywa się poprzez aktywne przemierzanie szlaków, często w warunkach bardzo ekstremalnych. To drugie z kolei jest efektem poznawania terenów, które przemierzamy. Jeśli dodamy do tego walory społeczne tj. możliwość przebywania w grupie, dyskutowania i wymieniania się poglądami oraz porównywania własnych umiejętności z umiejętnościami innych turystyka aktywna zyska dodatkowy wymiar - wymiar stymulacji i rywalizacji. Turystyka aktywna jest zazwyczaj turystyką zorganizowaną. Trudno o ekstrema jeśli wybierzemy się na kilkugodzinny spacer i trudno o poznawanie ciekawych miejsc jeśli skupimy się na wędrówkach w promieniu dziesięciu kilometrów wokół domu. Większe wyprawy wymagają przygotowań. To uczy nas planowania i przewidywania. Dzięki temu stajemy się też odpowiedzialni, często nie tylko za siebie, ale i za innych uczestników wycieczki. Turystyka aktywna doskonale hartuje charakter i wymaga silniej osobowości, którą możemy kształtować właśnie w ten sposób.